|
||||
| Enkele weken terug verraste het Nederlandse ‘Glossy’ Linda de uitgeverswereld met een onwaarschijnlijk cadeau bij een abonnement. Niet minder dan 25 gigolo’s werden verloot onder de nieuwe vaste lezers. |
||||
De eerste date is ondertussen een feit. Astrid Hofman (41), secretaresse en gescheiden moeder van twee kinderen, was de eerste die haar geschenk mocht consumeren. En het kwam niet eens tot sex. “We hadden min of meer afgesproken dat hij me na afloop zou masseren, maar het eten duurde zo lang dat daar geen tijd meer voor was”, vertrouwde ze de buitenwereld toe op de blog van het magazine. De verloting is zeker niet onopgemerkt voorbij gegaan. De buitenlandse pers sprong natuurlijk op dit verhaal. Sex verkoopt nog steeds. En als Linda investeert in gigolo’s, waarom zouden wij er dan geen graantje van mee mogen pikken. Zo gaat dat nu eenmaal met ideeën en verhalen in medialand. Pikken en gepikt worden. De vakorganisatie van de prostituees stonden bij deze actie op hun achterste poten. Linda gedroeg zich als een pooier, stielbederf en nog wat meer van die termen vlogen over en weer. Een duizend abonnees verder liggen ze er bij de uitgeverij van Linda heus niet meer van wakker. Integendeel, de getuigenissen van de winnaars vormen een bron van gratis redactie. Noël Slangen had het niet beter kunnen bedenken. In België moeten we nu nog afwachten of Humo haar doelgroep met een callgirl wil verrassen bij het nemen van een abonnement. Het profiel van het blad is daar meer dan geschikt voor. En als we de geruchten in de wandelgangen goed begrepen hebben, dan kunnen ze daar gerust wat meerverkoop appreciëren. Maar tot nader order geeft Humo alleen maar een sixpack bier weg bij aankoop van het nummer. Tot groot verdriet van de dagbladhandelaar waar een mooie ijskast met gekoeld bier naast de stand met de tijdschriften staat. Waar mensen vroeger én een Humo én een blik bier ter vertering kochten, kopen ze bij zulke acties alleen een Humo. En dat zijn dan nog de trouwe lezers. Wie een beetje rekent, begrijpt onmiddellijk dat het kopen van een Humo voordeliger is dan het kopen van 6 blikjes bier. Je moet niet lang zoeken om een dagbladhandelaar te vinden die zal getuigen dat, na het verkopen van de Humo, de Humo op de toonbank achterbleef. Informatie “Met een abonnement bent u het hele jaar door goed geïnformeerd!”. Als je als marketeer met deze slogan komt aanzetten, moet je in het licht van al het cadeautjes geweld wel goed gek zijn. Neen, een knuffel, een boek, een muziek CD, een stripalbum, een ballonvaart, een gigolo, een reis naar de maan, zijn beter om mee uit te pakken dan met het feit dat er in je blad nog iets te lezen staat. Dat is tegenwoordig alleen nog maar goed voor de kleine groep freaks die de pers met belangstelling volgen. De rest van de potentiële kopende bevolking die moeten we anders aanpakken. Laten we een blad vullen met roddels en bloot, doe er nog een condoom bovenop en we kunnen weer een nummer met succes in de markt zetten. Familiebladen moeten we natuurlijk wat voorzichtiger positioneren. Doe maar een knuffel en een CD met twee biertjes op de cover. De schlagerzangers zullen net zoals de verenigde prostituees op hun achterste poten gaan staan, maar dat is niet erg. We hebben weer een extra artikel gevonden om het papier te bedrukken dat we nu eenmaal verplicht zijn om bij de knuffel te leveren. Wanneer krijgen we in de CIM-meting een rubriek gadgets? Want wie is er nu nog geïnteresseerd in de best verkopende titel? |
||||

Kris Pattyn
